خدا به پروردگارت بازگرد . » جانهاشان به آفرينندهء خود اطمينان حاصل كرد ، و بر خدا توكل كردند ، و به قضا و قدر او تسليم شدند ، و ثروتمندى آنان را گمراه نكرد ، و آن را برات آمرزش نينگاشتند ، و فقر مايهء هزيمت ايشان نشد ، و آن را همچون لعنت الاهى در نظر نگرفتند . . . به همين سبب خدا آنان را به نعيم جاودانه شادمان كرد ، و آگاهشان ساخت كه از ايشان راضى و خرسند است ، و چه شيرين است ساعت ملاقات ايشان با دوست و انيس خود ، و چه مايهء شگفتى است كلمات محبت‌آميزى كه مبادله مىشود . و در حديث قدسى از خداى عز و جل آمده است كه در حق زاهدان و اهل خير و اهل آخرت چنين گفته است : « سوگند به عزت و جلالم ، كه چون روحهاى ايشان از بدنهاشان خارج شود ، با يك زندگى پاكيزه ايشان را زنده مىكنم ، و ملك الموت را بر ايشان مسلط نمىسازم ، و در گرفتن روح آنان كسى جز خودم دخالت ندارد ، و درهاى همهء آسمانها را به روى ارواح ايشان مىگشايم ، و همهء حجابها را از برابر چشمانشان دور مىكنم ، به آراستن باغهاى بهشت و به زفاف حوران بهشتى و به درود فرستادن فرشتگان و به ميوه‌دار شدن درختان بهشتى فرمان مىدهم ، و به بادى از بادهاى زير عرش دستور مىدهم تا كوه‌هايى از كافور و مشك اذفر با خود بردارند و به صورت مواد سوختنى بدون آتش درآيند و بر او داخل شوند ، و ميان من و روح او پرده‌اى نخواهد بود ، پس هنگام گرفتن روحش مىگويم : بر من خوش آمدى ، با كرامت و شادمانى در رحمت و رضوان صعود كن . و آنان را نعمتى دايمى است كه جاودانه در آن مىمانند ، و در نزد خدا براى ايشان پاداشى بزرگ است . . . » . « 10 » / 105 در همين حديث آمده است : « و هنگامى كه بنده در حال مرگ است ، بالاى سر او فرشتگانى مىايستند كه به دست هر يك از ايشان جامى از آب كوثر و جامى از شراب است ، و آن را به روح او مىنوشانند تا سختى و تلخى مرگ از ميان

--> ( 10 ) - كلمة اللَّه تأليف ، سيد حسن شيرازى ، ص 369 .